Infrageluid is geluid met zeer lage frequenties onder de 20 Hz, wat meestal te laag is om bewust te horen maar wel gevoeld kan worden als luchtdruk of trilling. Bij windturbines ontstaat dit door de verplaatsing van grote hoeveelheden lucht wanneer de bladen langs de mast passeren.

Moderne grote windturbines produceren inderdaad meer infrageluid dan kleinere exemplaren, omdat de langere bladen meer lucht verplaatsen en krachtigere drukpulsen veroorzaken. Dit geluid kan over grote afstanden (soms wel 10 kilometer) meetbaar blijven, vooral onder bepaalde weersomstandigheden zoals temperatuurinversie.

Er is wetenschappelijke discussie over de gezondheidseffecten. De medische consensus stelt dat de niveaus bij windturbines meestal onder de menselijke waarnemingsdrempel blijven en geen directe schade aanrichten. Echter, sommige omwonenden rapporteren wel symptomen zoals slaapverstoring, duizeligheid of een onbehaaglijk gevoel, mogelijk door de constante herhaling van de drukpuls.

Het probleem is dat infrageluid technisch lastig te meten is, omdat wind zelf ook infrageluid produceert. Recent Zweeds onderzoek toont aan dat standaard rekenmodellen de werkelijke infrageluidsniveaus soms kunnen onderschatten. Wij nemen deze zorgen serieus en mogelijk wordt een specifieke infrageluid-analyse bij het geluidsonderzoek uitgevoerd.