In principe zijn windparken niet automatisch uitgesloten in de omgeving van UNESCO-werelderfgoed. De Hollandse Waterlinies hebben de UNESCO-status, maar dit betekent niet dat er een absoluut bouwverbod geldt in de bredere omgeving.

**Wat houdt de UNESCO-status in?

De waterlinies zijn beschermd vanwege hun uitzonderlijke universele waarde als historisch verdedigingssysteem. Dit betekent dat nieuwe ontwikkelingen worden getoetst op hun impact op de erfgoedwaarden – vooral de openheid van het landschap en de zichtlijnen tussen forten en inundatiegebieden.

**Hoe wordt dit onderzocht?

Voor ons project is een Heritage Impact Assessment (HIA) uitgevoerd. Dit onderzoek bekijkt of windturbines de kernkwaliteiten van het werelderfgoed kunnen aantasten. Hierbij wordt gekeken naar zichtbaarheid vanuit belangrijke erfgoedlocaties, impact op het open polderlandschap en de leesbaarheid van het historische systeem.

**Wat zegt het onderzoek?

Het HIA concludeert dat de effecten op het werelderfgoed beperkt zijn, mede door de afstand tussen de geplande turbines en de hoofdverdedigingslijn van de waterlinie. Toch blijft dit een punt van aandacht in de verdere planvorming.

**De uiteindelijke afweging

UNESCO-status is een zwaarwegend aspect in de besluitvorming, maar wordt afgewogen tegen andere belangen zoals de energietransitie.

Bewoners kunnen invloed uitoefenen op de invulling van het project. Denk aan de precieze opstelling van turbines, maatregelen om hinder te beperken, de manier waarop het windpark in het landschap wordt ingepast en hoe het park wordt beheerd. Ook de vormgeving van participatieregelingen en het proces zelf zijn onderwerpen waar de omgeving over kan meedenken.

Wat vaak als eerste vraag opkomt – “kan het plan nog helemaal van tafel?” – valt buiten deze invloed. Het zoekgebied, de energieopgave en wettelijke normen liggen al vast. Dat maakt de invloed concreet, maar ook begrensd.